Zwoele Zomeravond

Droomminnaar - Image = powered by Google

“Fragile like a leave in autumn just falling to the ground”……
Terwijl ik naar de laatste tinten daglicht kijk aan de rand van de zwarte nacht denk ik: “Geen maan vannacht”. Achter mij klinken door de openslaande terrasdeuren de zachte klanken van Norah Jones.

“Without a sound….
Ik voel aan je lichaamswarmte dat je achter me komt staan, het is koud buiten. Onwillekeurig huiver ik.
Je slaat je armen om mij heen en ik leun tegen je aan.

“she’s a little girl, with nothing wrong and she’s all alone”…….
Samen staan wij in de omhullende duisternis, in stilte. Je strijkt met je wang langs mijn haar. Dit is een van die kleine tedere gebaren waar van ik zo intens geniet, Ik zou het je moeten vertellen hoezeer ik dat waardeer in je. Maar ik zwijg en geniet van je aanwezigheid.

“Come away with me in the night”……..
Je lichaam voelt geruststellend en zachtjes wieg je ons heen en weer op de klanken van de muziek.
Ik draai mij om, leg mijn hoofd tegen je borstkas, Norah Jones wordt nu aangevuld door het rustig kloppen van je hart.

“Come away with me and I’ll write you a song”….
Je handen strelen mijn rug en verdwijnen in de achterzakken van mijn spijkerbroek. Je drukt me tegen je aan en ik voel je krachtige lichaam.
Langzaam dansen we, dromend, verlangend.

“Come away with me on a bus”…..
Als je me nu zou vragen met je weg te gaan, zou ik je overal volgen, tot op de maan. …..ik zucht en voel de gekte van de dag langzaam uit mijn lichaam trekken, uit mijn hoofd. Mijn lichaam ontspant zich tegen het jouwe.

“I want to walk with you in fields where the yellow grass grows knee-high”……
Mijn handen dwalen vederlicht over je rug, ik voel je spieren bewegen. Ik ruik de geur van de dag in je kleding, zo vertrouwd.

”While I’m save there in your arms”……..
Ik kijk je aan, je blik is intens. Ik geniet van het feit dat ik je zo weet te boeien. Je handen strelen mijn rug en 1 hand verdwijnt onder mijn shirt, langzaam, teder, zoekend, zelfverzekerd, ……….

” I’ll never stop “…….je buigt je hoofd voorover… “loving you”……..

Huiselijk

Rubriek "Dagelijks leven" (C) JC 2008

Vrijdagavond. De geuren van Rendang vullen het huis, regen klettert tegen de ramen. Ik sluit de gordijnen van het voorraam en steek alle kaarsen en olielamjes aan. Lampen verspreiden een zacht licht. Milla ligt op de stoelleuning te slapen, mijn prachtige kachel brandt. Ik sta midden in de kamer en aai Milla over haar kop en kijk om me heen. Knus, denk ik, gezellig, mijn huisje.

Een kom warme chocomelk en een handvol pepernoten, ik krul me op op de bank, Milla komt naast me liggen en ik lees mijn boek.

Kind 1 zal zo wel thuiskomen, en dan is het weekend.

Amsterdam

 

Rubriek "Dagelijks leven" (C) JC 2008

 

Vandaag ga ik winkelen in Amsterdam, En daarna naar de opening van een expositie.
Het is vreemd, maar toen ik in Amsterdam een logeeradres had deed ik minder in die stad dan in de tijd ervoor en nu. Ik kom al jaren in Amsterdam en heb er zo mijn loopjes. 
En het is heerlijk de oude draad weer op te pakken.

 

 

Een dame als u……

Rubriek "mensen" (C) JC 2009

Gisteren liep ik ietwat verlaat door de stromende regen naar de kapper. Nogal gehaast, want ik was echt laat. Bij het postkantoor twijfelde ik of ik door de stromende regen zou oversteken, ik stond daar droog en het is een heel eind lopen naar de volgende overkapping.

Opeens hoorde ik naast mij: Een dame als u, hoort onder een paraplu!
Verbaas keek ik naar de dakloze man naast mij, in zijn jaszak zat een open blik bier en in zijn hand had hij een smoezelige paraplu, wellicht uit een vuilnisbak.

Breed grijnzend keek hij me aan. Nee dank u, lief aangeboden, maar ik ga toch naar de kapper, zei ik.
Kom op, antwoordde hij, ik breng je naar de overkant! Voor ik kon weigeren pakte hij me bij mijn arm en begon richting de straat te lopen.
Achter mij riep een man: Hé moet ik de politie bellen? Verbaasd keek ik om. “tuurlijk niet, riep ik, hij is gewoon aardig!”
Voor ik het wist stond ik aan de overkant. “Nou, dank je wel, dat was heel lief van je!” en weg liep ik, met stevige pas naar de kapper, die in mijn overtuiging ongeduldig op mij zat te wachten.

Ik heb niet eens meer om gekeken. Bij de kapper vertelde ik het hele verhaal. Iemand die zat te wachten moest heel hard lachen: Dat deed hij wellicht in de hoop dat hij geld van je zou krijgen, zei ze.
Stik, dacht ik, helemaal niet aan gedacht! Ik was zo met mijzelf bezig dat ik het gewoon als een aardige daad zag en niet als een wanhoopspoging een eigen bedrijfje te starten, om zo een maaltijd of een slaapplaats te betalen.

Ik ben heel benieuwd hoe ze morgen reageren als ik langsloop. Misschien krijg ik wel een leeg bierblikje naar mijn hoofd met een scheldwoord zoals: Krent, of iets dergelijks.
En gelijk heeft hij dan, want ik was krenterig met mijn “Da’s heel lief van je……”.

Mijn droomminnaar en ik

Rubriek 'Droomminnaar' / Image = powered by Google

Ooit stuurde ik hem weg, maar kortgeleden haalde ik hem terug uit de archieven.
Waarom?
Goede vraag, omdat dromen plezieriger is dan het echte leven? Of omdat die specifieke dromen in het echte leven niet uitkomen voor mij?
Of omdat het veiliger is te dromen dan weer in die realiteit van intieme kwetsbaarheid te stappen?

Ik weet het niet, ik wil er ook niet teveel over nadenken.
Hij is er, af en toe en soms wat vaker. En hij krijgt van mij een eigen rubriek op deze website.
Prachtige afbeeldingen vind ik bij de dromen, via Google, en bij het beschrijven van elke droom, droom ik weer verder.

 

Vraag me niet wie hij is. Dat hebben mensen voor u ook al gedaan. Ik heb er geen antwoord op. Als ik hem wilt vasthouden, een gezicht wil geven, vlucht hij weg, naar zijn eigen wereld.
Er zijn een aantal dingen die ik mij afvraag over hem:

Waarom bestaat hij niet in mijn echte wereld? Want ik mis hem dagelijks
En als hij wel zou bestaan, in een parallelle wereld bijvoorbeeld, weet hij dan dat ik over hem droom? Droomt hij ook over mij?

En die gedachten, zijn de bron voor vele verhalen.